Przy okazji wpisu o gospodarowaniu opakowaniami, który możesz znaleźć tutaj , pojawiła się wymagająca wyjaśnienia, a może -rozjaśnienia- definicja „wprowadzenia do obrotu”.

Pisałam też już o niej tutaj, w kontekście dyrektywy plastikowej.

Czym zatem jest to wprowadzenie do obrotu? Zgodnie z ustawową definicją jest to odpłatne albo nieodpłatne udostępnienie opakowań lub
produktów w opakowaniach po raz pierwszy na terytorium kraju w celu używania lub dystrybucji.

Za wprowadzenie do obrotu uważa się także:
a) import opakowań,
b) import produktów w opakowaniach,
c) wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań,
d) wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach
– dokonywane na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej

 

Czym jest to tajemne: po raz pierwszy?

To pierwsze wydanie osobie trzeciej, czy też np. w przypadku wytwórców pierwsze „wyjście” poza magazyn, jeśli mowa o opakowaniach wytworzonych na terytorium kraju. To także dzień przywozu opakowań lub produktów w opakowaniach na terytorium kraju lub też dzień wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach.

Pierwsze wprowadzenie do obrotu nie dotyczy zatem dystrybutorów sprzedających towar zakupiony u producenta, jeśli ten producent rozprowadza towar pod własną nazwą. Wprowadzającym do obrotu będzie bowiem ten producent właśnie.

A co jeśli producent produkuje konkretne produkty, na zlecenie konkretnej firmy, ale bez swojego oznakowania (tj. bez wskazania swojej firmy na opakowaniu)? Wówczas to nie producent, a zleceniodawca  będzie tzw. wprowadzającym produkty w opakowaniach (o którym szczegółowo pisałam tu ). To zleceniodawca pod własnym oznaczeniem wprowadził do obrotu produkty, których wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy.

Czy  przedsiębiorca, który  wprowadzi na rynek produkt w opakowaniu, które już kiedyś spełniało funkcje opakowania- czyli np. używa po raz kolejny tekturowego pudełka w którym jego dostawca dostarczył mu towary jest wprowadzającym do obrotu? Nie- taki przedsiębiorca nie spełnia wówczas definicji wprowadzającego do obrotu, bo on nie udostępnił po raz pierwszy na terytorium kraju tego opakowania. To opakowanie w obrocie już było. Nie musi się zatem w tej sytuacji rozliczać za poziom recyklingu i odzysku.

Co zaś gdy takie użyte już kiedyś opakowanie (uwaga! – opakowanie, nie odpad) sprowadził z zagranicy, w celu ponownego użycia, realizując przesłankę wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań? W tej sytuacji, w mojej ocenie, spełniona zostałaby przesłanka udostępnienia opakowania po raz pierwszy na terytorium kraju, wobec czego taki przedsiębiorca zostałby uznany za wprowadzającego do obrotu, a tym samym odpowiadałby za poziom odzysku i recyklingu.

 

Wnioski

Przy ustalaniu spełnienia przesłanek pojęcia „wprowadzenie do obrotu”, nie sposób jednoznacznie uznać daną sytuację za ogólną zasadę. Jak wynika z przywołanych przeze mnie przykładów jeden szczegół może diametralnie odmienić sytuację danego przedsiębiorcy. Miejcie się zatem na baczności! 🙂

W razie potrzeby wyjaśnienia wątpliwości, zapraszam do kontaktu