Już chyba ponad 3 lata obowiązują przepisy o opłacie recyklingowej. Tymczasem nadal, zwłaszcza w małych osiedlowych warzywniakach i spożywczych sklepikach (które uwielbiam i zwłaszcza od czasu wprowadzenia pierwszego pandemicznego lockdownu zdecydowanie częściej odwiedzam niż markety) zdarza mi się, że pan/pani bez słowa zaczyna pakować kupowane przez mnie produkty do plastikowej reklamówki, niegdyś zwanej jednorazówką. Zaczyna pakować, nie zważając na to, że mam w ręku materiałową torbę. Nauczyłam się już, że zanim poproszę o chleb, najpierw, czym prędzej, musze podać pani/panu moją własną torbę :). Zanim jednak udało mi się to rozszyfrować, pan/pani wręczała mi chleb w plastikowej torbie i po czasie zorientowałam się, że taka torba nie była ujęta na paragonie. Jakim cudem?! Przecież wszyscy swego czasu słyszeliśmy, że te małe reklamówki miały być płatne. Czy to zgodne z prawem? Omówmy ten problem po kolei.
Rodzaje toreb na zakupy
Po pierwsze ustawodawca rozróżnia torby na zakupy z tworzywa sztucznego, z uchwytami lub bez uchwytów (czyli też powszechne woreczki foliowe) na
- bardzo lekkie, tj. o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów (czyli do 14 mikrometrów włącznie), które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności – tzw. zrywki,
- lekkie torby o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów – czyli do 49 mikrometrów włącznie,
- pozostałe torby o grubości materiału równej 50 mikrometrów i większej.
Ważne! tzw. oksydegradowalne torby na zakupy z tworzywa sztucznego też zaliczają się do wskazanego wyżej podziału na torby z tworzywa sztucznego.
Przedsiębiorca_czyni oferująca torby na zakupy z tworzywa sztucznego – ale uwaga – tylko te torby, które są objęte opłatą recyklingową, jest zobowiązana do wpisu do rejestru BDO. W rejestrze musi ewidencjonować liczbę nabytych i wydanych lekkich i pozostałych toreb z tworzywa sztucznego. Gdy w ramach swojego przedsiębiorstwa prowadzisz kilka sklepów musisz taką ewidencję prowadzić oddzielnie dla każdej z jednostek.
Jak, gdzie i kiedy uiszczać opłatę?
Opłatę uiszczamy na konkretny rachunek bankowy prowadzony przez Marszałka Województwa. Będzie to Marszałek Województwa właściwy dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy lub organizacji odzysku. Pieniądze wpłacamy do 15- go następnego miesiąca po kwartale w którym została pobrana czyli do 15 kwietnia, 15 lipca, 15 października i 15 stycznia następnego roku.
Gdy nie uiścisz ww. opłaty, lub zrobisz to w niewłaściwej wysokości Marszałek Województwa ustali jej wysokość w drodze decyzji. Pamiętaj bowiem, że z ewidencji wyraźnie wynika ile toreb wydałeś_aś swoim klientom, wobec czego ustalenie opłaty nie jest skomplikowane. Brak uiszczenia opłaty ustalonej przez marszałka skutkuje wydaniem kolejnej decyzji, ale opłata będzie już o 50% wyższa niż ustalona wcześniej. Oczywiście każda z tych decyzji może być zaskarżona i w razie jakichkolwiek nieprawidłowości w obliczeniu ww. opłaty – zachęcam do złożenia odwołania w trybie administracyjnym.
A co z rozwiązaniem zagadki z pierwszego akapitu?
Pani/pan jest uprawniona_y do nieuwzględniania reklamówki na paragonie jeśli reklamówka ta spełnia 2 przesłanki – 1) jej grubość jest nie większa niż 14 mikrometrów , i 2) służy za podstawowe opakowanie żywności luzem/jest wymagane ze względów higienicznych (przesłanki te muszą wystąpić łącznie).
Gdybym zatem kupowała 30 dag truskawek na wagę to wykorzystanie przez sprzedawcę zrywki byłoby jak najbardziej uzasadnione , a tym samym zasadne było nieobciążenie mnie jako klientki opłatą za ww. reklamówkę. Gdybym jednak kupowała banany – opakowanie ich w zrywkę nie spełniałoby drugiej przesłanki – banany nie potrzebują przecież opakowania, a ich przeniesienie ze sklepowego koszyka do torby nie jest konieczne także ze względów higienicznych. Co zaś z chlebem ? – z dzieciństwa pamiętam, że chleb kupowałam wkładając go luzem do przeniesionej ze sobą torby czy też wiklinowego kosza. Dziś dla niektórych mogłoby to zostać uznane za niehigieniczne i taki argument jest jak najbardziej także zrozumiały. Brak opłaty będzie usprawiedliwiony jedynie wtedy, gdy spełnimy przesłankę 1, tj. użyjemy do tego celu jedynie bardzo lekkiej torby z tworzywa sztucznego.
