Prowadzisz przedsiębiorstwo produkcyjne. Ponosisz koszty materiałów i ich dostawy, zużywasz energię na ciągłą pracę linii, opłacasz pracowników, utrzymujesz cały system marketingu, magazynowania, dystrybucji, wreszcie płacisz też niemałe koszty księgowości i obsługi prawnej… po czym oddzielasz 1/3 wyprodukowanego towaru i po prostu wywozisz na pobliskie wysypisko. Oczywiście, na własny koszt.

Tak właśnie wygląda marnowanie żywności na świecie – aż 1/3 marnuje się i nigdy nie zostanie wykorzystana. Gdyby świat był jednym wielkim przedsiębiorstwem, nikt nigdy nie zatrudniłby jego menadżera.

29 września 2020 ONZ po raz pierwszy ogłosił Międzynarodowym Dniem Walki z Marnowaniem Żywności – International Day of Awareness of Food Loss and Waste. Marnowanie żywności jest nie tylko skrajnie nieetyczne, biorąc pod uwagę ilość głodujących, ale też ma ogromny wpływ na zanieczyszczenie środowiska i ocieplanie klimatu.

 

 

Polska ustawa o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności

Już od 1 marca tego roku obowiązuje ustawa o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności. Wprowadza ona trzy obowiązki:

  • zawarcia umowy z organizacją pozarządową dotyczącą nieodpłatnego przekazywania żywności nieprzeznaczonej do sprzedaży

umowę zawiera się z organizacją zajmującą się pomocą społeczną, wspieraniem rodziny lub działalnością charytatywną.

  • uiszczania opłaty za marnowaną żywność;

opłata ta wynosi 10 groszy od każdego zmarnowanego kilograma. Uiszcza się ją na rzecz organizacji, z którą zawarto opisaną powyżej umowę.      

  • przeprowadzenia raz do roku kampanii edukacyjno-informacyjnej w zakresie racjonalnego gospodarowania żywnością oraz przeciwdziałania marnowaniu żywności

 

Kogo obowiązuje ustawa o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności?

Zakres umowy jest dość ograniczony. Od 1 marca 2020 r. obowiązki wynikające z ustawy zostały nałożone na sprzedawców żywności w jednostkach o powierzchni powyżej 400 metrów kwadratowych. Po dwóch latach, od 1 marca 2022 r., ustawa obejmie także sklepy o powierzchni od 250 do 400 metrów kwadratowych. Dodatkowo, ustawa obowiązuje tylko tych sprzedawców, których przychód ze sprzedaży żywności stanowi co najmniej 50%.

 

Przedsiębiorstwo ekologiczne – zero waste

Jak widać ustawa wprowadza bardzo minimalistyczne wymagania. Obowiązuje tylko część przedsiębiorców – w ogóle nie dotyczy producentów żywności ani gastronomii. Można też mieć wątpliwości co do skuteczności wprowadzonych środków w faktycznym przeciwdziałaniu marnowaniu żywności.

Jeżeli chcesz prowadzić naprawdę odpowiedzialną ekologicznie firmę, nie wystarczy dostosowanie się do wymogów ustawowych. Wprowadzenie programu Zero Waste to korzyść nie tylko dla środowiska i tworzenie bardziej sprawiedliwego świata, ale realne zmniejszenie marnotrawienia zasobów i konkretne oszczędności.